In de klasse van de premium D-segmentcabrio’s is het behoorlijk druk. De BMW 3-serie, Mercedes CLK, Volvo C70, Saab 9-3, Audi A5 en Infiniti G37 vechten hier allemaal al om die paar mensen die zo’n dure cabriolet kopen, dus de IS 250C kan zijn borst nat maken.

Kopers hoeven zich in elk geval niet druk te maken over de motorkeus: Lexus houdt het op de 2,5-liter V6 met 208 pk die we al kennen uit de IS 250 sedan. Zoals de overgrote meerderheid van de concurrenten kiest ook Lexus voor een metalen kap. Dit in verband met “geluid en veiligheid”. Met dat laatste doelt men op het risico dat het dak door kwaadwillende figuren wordt opengesneden. Het driedelige dak vouwt zich relatief snel (20 seconden) in de kofferbak, waarna er nog 165 liter over is. Ruim kun je het niet noemen, maar er zijn concurrenten die het stukken slechter doen.

De keus om niet voor een stoffen dak te gaan, heeft wat nadelen. Zo hebben de Aziaten duidelijk hun best gedaan niet te veel designoffers te brengen, maar je moet die dikke dakdelen toch ergens verstoppen.  Het gevolg is een dikke en nogal lange kont. Vooral en profil en van achteren mist de auto daardoor wat flair.

 

Nadeel twee: het gewicht ligt zomaar een paar honderd kilo hoger. Dat laatste merk je bij het rijden meteen. De sprint naar 100 km/h duurt met 9,0 seconden zes tienden langer dan in de sedan en heuvelop sjouw je die kilo’s gewoon mee. Wellicht had Lexus de motor net even een twintigtal pk’s meer moeten geven om dat gewicht te compenseren. Toch is de V6 een erg fijne motor. Stationair hoor je hem nauwelijks. Trek je ver door in de versnellingen, dan hoor je de beschaafde klanken van een zescilinder.

Die is in de IS 250C standaard gekoppeld aan een zestrapsautomaat, die meer op souplesse is afgesteld dan op pure snelheid. Vaak namen we het schakelen (met flippers) zelf ter hand, omdat de automaat ook in stand S de toerentallen wel erg laag houdt. Het praktijkverbruik zou hierdoor best eens hoog kunnen zijn. Het rijden gaat erg goed. Je moet niet met de Lexus gaan hoeken, daarvoor is hij te zwaarlijvig en te indirect. Maar juist omdat hij zo comfortabel en rustgevend is, valt op hoe strak je bochten kunt nemen. Je voelt in de complete bediening van de auto dat de bouwkwaliteit erg goed is. Het onderstel is in balans en de  achterwielaandrijving en soepele automaat zorgen ervoor dat er ook bij volgas sprake blijft van serene rust.

Kopers van een A5 of 3-serie cabrio zullen de IS-C misschien te saai vinden, zowel qua design als qua rijgedrag. Mensen  die minder sportieve ambities hebben, niet zo statusgevoelig zijn en nu nog shoppen voor een C70 of 9-3 zouden absoluut even naar de Lexus-dealer moeten gaan, want voor een eerste poging heeft Lexus een heel

Goede cabriolet neergezet. Alleen is de X-factor wel érg belangrijk in dit segment, en smaak blijft persoonlijk. Waar het op techniek aankomt, heeft Lexus opnieuw gedaan waar het goed in is: het creëren van rust door middel van luxe, stilte en souplesse, gekoppeld aan een strakke bouwkwaliteit die je gewoon vóelt.