Rijtest Passat GTE: Go or no go?

24 november 2015 Maaike Cornelissen

Een ideaal moment om de Volkswagen Passat Variant GTE eens goed aan de tand te voelen.

Het is vandaag woensdag. Dat betekent dat ik naast mijn werk als leaseadviseur er ’s middags zal zijn voor mijn kinderen. De vaders en moeders die ook op woensdagmiddag “vrij” zijn weten vast:
woensdagmiddag met twee kinderen tussen de zes en de tien jaar oud kan best hectisch zijn. Kortom: een ideaal moment om de Volkswagen Passat Variant GTE eens goed aan de tand te voelen.

Vandaag ga ik op pad in een Volkswagen Passat Variant GTE, een grote station met zowel benzine motor als een elektromotor mét stekker. Of zoals dat tegenwoordig zo mooi heet, een plug-in hybride. Als zakelijke rijder profiteer je bij levering dit jaar van 7% bijtelling. Dat betekent voor een automerk in Nederland dat je ‘’altijd prijs garantie” hebt.

Foto 1

Hoewel ik zelf graag wat hoger zit, is de instap niet extreem laag. Je valt dus niet in de stoel maar neemt plaats. Doordat dit een Highline uitvoering betreft, zit er een lederen/ alcantara interieur in. Het ziet er prima uit. Verder is de omgeving waarin je zit een combinatie tussen het verleden en de toekomst. Het analoge klokje in het midden (collega’s roepen iets over premium uitstraling) en aan de andere kant een tellerpaneel dat te vergelijken is met een computerspel. Een beetje vreemd, maar er zal over nagedacht zijn door de duitse ingenieurs. Diverse collega’s krijgen van de diverse teller panelen wel een kerstboom gevoel met alle lampjes.

Foto 2

Al pratende met collega’s zie ik dat ik over 15 minuten op het schoolplein wordt verwacht, dus daar ga ik. Dat wil zeggen, nadat ik de strijd met de startknop heb gewonnen. Eerlijk is eerlijk, meer dan 200 pk komt prima tot zijn recht dus ik ben nog nét op tijd. De twee dames achterin de auto, op naar huis. Dochter 1 vraagt zich af waarom de auto zonder motor kan rijden. Ik snap de vraag, want bij lage snelheden hoor je niets. Na een Jip en Janneke uitleg over dat oude auto’s een vieze herrie motor hebben en nieuwe auto’s schoon, elektrisch en geluidloos zijn gaat ze akkoord met de uitleg. Dochter twee kijkt nieuwsgierig naar de digitale wereld voorin met alle schermen. Eenmaal thuis begint het lunch ritueel, wat vandaag redelijk snel gaat. De Passat valt in de smaak bij de dames dus die willen graag weer verder op pad.

Even een laatste checklist voordat we de deur uitrennen: Schaatsen, handschoenen voor de één, paardrijhelm, bodyprotector, laarzen, poetskoffer voor de ander, autosleutels, huissleutel. Daar gaan we weer! Eenmooi moment om de navigatie te testen. Geen op en aanmerkingen. Het systeem doet wat het moet doen en werkt via touch screen.

Ik probeer de GTE knop nog even uit. Het geluid doet denken alsof je in een auto rijdt met een enorme motor (in plaats van de 1.4), al blijkt later dat het geluid uit een luidspreker komt. Je moet het dus eigenlijk zien als een jongetje van tien jaar oud die een kaart tussen zijn fietsspaken steekt om een ‘gaaf’ geluid te krijgen. Wanneer we op de schaatsbaan zijn lever ik dochter 1 af voor training. We nemen afscheid en ik zoef weer door. Ik doe voor het gemak maar even of ik niet gezien heb dat de accu bijna leeg is. Fijn dat er ook nog benzine in de tank zit. Volledig elektrisch is nog niet echt prettig in een druk leven. Op woensdagmiddag heb ik in ieder geval geen tijd, laat staan geduld voor een laadsessie.

Op de manege blijkt er behoorlijk wat interesse in de auto. Vragen als “wat mag ie trekken?”, “kan er een trailer achter?”, “heeft ie niveauregeling?” en “heb je promotie gemaakt?” vliegen me om de oren. Nadat ik even opgezocht heb dat de auto 1600 kilo kan trekken, vertel dat de auto géén niveauregeling heeft maar wel optioneel “Trailer Assist” kan hebben (systeem om achteruit te rijden met aanhangers of trailers) en ik nog steeds met veel plezier leaseadviseur ben, gaan we weer over tot wat goedkeurende knikjes richting de auto. Deze valt dus in de smaak! Ondertussen kijk ik nog even om me heen of ik een laadpaal zie. Helaas.. Dat wordt weer verder op benzine.

Ik spoed mezelf weer richting de ijsbaan waar ik als trotse moeder voor het einde van de schaatstraining nog wat aanmoedigende teksten roep. Op de manage volgt mijn jongste dochter mijn voorbeeld en toetert wat krachttermen richting haar grote zus. Tevreden rijden we weer richting huis. Volgens mij staat daar een openbaar oplaadpunt in de buurt, toch even kijken.. Hmm, bezet. Straks nog maar even kijken dan. Eerst avond eten en even van de avondrust genieten. ’s Avonds kijk ik nog één keer bij het oplaadpunt. Weer bezet, een andere auto dan vanmiddag. Ik vraag me af of de hele stad hier komt laden? Een eigen oplaadpunt is dus echt een musthave, al moet je er natuurlijk wel een geschikte woning/locatie voor hebben.

Foto 3

’s Ochtends nog even in alle spoed de kinderen naar school. Die zijn in ieder geval overtuigd. Ik vind het prima rijden, al blijkt het elektrische gedeelte toch niet mijn grootste prioriteit te hebben en voel ik me op laadgebied nog een beginner. Ik werp in alle rust nog even een blik in de kofferruimte. Hier kunnen we zeker met zijn allen mee op vakantie! Extra plusje dus.

Eindconclusie: met 7% bijtelling zet je als zakelijke rijder alle praktische problemenopzij, heb je een heerlijke reisauto en meer opties dan je nodig hebt. Met meer benzine ritten dan elektrische kilometers is het woordje duurzaam verder weg dan ooit.


  1. 11 december 2017 Dwayne van Zandwijk

    Zesde generatie Polo is geen kleintje meer!

    De nieuwe Volkswagen Polo is een stuk groter dan zijn voorganger en begint steeds meer op zijn broer de Golf te lijken. Wat zijn nu de verschillen?

  2. 5 december 2017 Lison van Tol-van Langen

    Top 10 meest betrouwbare auto's 2017

    In de 2017-editie van het grote betrouwbaarheidsonderzoek van de Consumentenbond komen opnieuw Aziatische auto's als beste uit de bus.

Wilt u op de hoogte blijven? Meld u dan aan voor de nieuwsbrief. 1427 geïnteresseerden gingen u voor!

Aanmelden nieuwsbrief